اى بندگان خدا آن كس كه نسبت به خود خير خواهى او بيشتر است، در برابر خدا، از همه

كس فرمانبردارتر است، و آن كس كه خويشتن را بيشتر مى‏فريبد، نزد خدا گناه كارترين

انسان‏ها است، زيانكار واقعى كسى است كه خود را بفريبد. و آن كس مورد غبطه است و

بر او رشك مى‏برند كه دين او سالم باشد. سعادتمند كسى است كه از زندگى ديگران عبرت

 آموزد، و شقاوتمند كسى است كه فريب هوا و هوس‏ها را بخورد. آگاه باشيد رياكارى و 

تظاهر، و هر چند اندك باشد شرك است، و همنشينى با هوا پرستان ايمان را به دست 

فراموشى مى‏سپارد، و شيطان را حاضر مى‏كند. از دروغ بر كنار باشيد كه با ايمان فاصله دارد.

راستگو در راه نجات و بزرگوارى است، اما دروغگو بر لب پرتگاه هلاك و خوارى است،حسد

نورزيد كه حسد ايمان را چونان آتشى كه هيزم را خاكستر كند، نابود مى‏سازد.

با يكديگر دشمنى و كينه توزى نداشته باشيد كه نابود كننده هر چيزى است. بدانيد كه

آرزوهاى دور و دراز عقل را غافل و ياد خدا را به فراموشى مى‏سپارد. آرزوهاى ناروا را دروغ

انگاريد كه آرزوها فريبنده‏اند و صاحبش فريب خورده.