اى بندگان خدا آن كس كه نسبت به خود خير خواهى او بيشتر است، در برابر خدا، از همه
كس فرمانبردارتر است، و آن كس كه خويشتن را بيشتر مىفريبد، نزد خدا گناه كارترين
انسانها است، زيانكار واقعى كسى است كه خود را بفريبد. و آن كس مورد غبطه است و
بر او رشك مىبرند كه دين او سالم باشد. سعادتمند كسى است كه از زندگى ديگران عبرت
آموزد، و شقاوتمند كسى است كه فريب هوا و هوسها را بخورد. آگاه باشيد رياكارى و
تظاهر، و هر چند اندك باشد شرك است، و همنشينى با هوا پرستان ايمان را به دست
فراموشى مىسپارد، و شيطان را حاضر مىكند. از دروغ بر كنار باشيد كه با ايمان فاصله دارد.
راستگو در راه نجات و بزرگوارى است، اما دروغگو بر لب پرتگاه هلاك و خوارى است،حسد
نورزيد كه حسد ايمان را چونان آتشى كه هيزم را خاكستر كند، نابود مىسازد.
با يكديگر دشمنى و كينه توزى نداشته باشيد كه نابود كننده هر چيزى است. بدانيد كه
آرزوهاى دور و دراز عقل را غافل و ياد خدا را به فراموشى مىسپارد. آرزوهاى ناروا را دروغ
انگاريد كه آرزوها فريبندهاند و صاحبش فريب خورده.