خدايا تو مرا عشق کردي که در قلب عشاق بسوزم. 
تو مرا اشک کردي که در چشم يتيمان بجوشم. 
تو مرا آه کردي 
که از سينه بينوايان و دردمندان به آسمان صعود کنم. 
تو مرا فرياد کردي 
که کلمه حق را هر چه رساتر برابر جباران اعلام نمايم. 
تو مرا در درياي مصيبت و بلا غرق کردي 
و در کوير فقر و حرمان تنهايي سوزاندي. 
خدايا تو پوچي لذات زودگذر را عيان نمودي، 
تو ناپايداري روزگار را نشان دادي. 
لذت مبارزه را چشاندي... 
ارزش شهادت را آموختي...